Η εκλογοαπολογιστική συνέλευση της ΕΜΔΥΔΑΣ πραγματοποιείται σε μια περίοδο
κλιμάκωσης της επίθεσης του κεφαλαίου και της κυβέρνησης στα δικαιώματα των
εργαζομένων, στα δημόσια αγαθά, στις λαϊκές ελευθερίες. Η ακρίβεια, η
στεγαστική κρίση, οι μισθοί που δεν φτάνουν για να ζήσουμε, η εντατικοποίηση
της εργασίας και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών είναι η καθημερινή
πραγματικότητα για την κοινωνική πλειοψηφία.
Την ίδια ώρα, η πολεμική οικονομία της ΕΕ, οι εξοπλισμοί, η βαθύτερη
εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς ΗΠΑ–ΝΑΤΟ–ΕΕ, η συνεχιζόμενη γενοκτονία
του παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ, και η όξυνση των
ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό τοπίο. Δισεκατομμύρια
για εξοπλισμούς, για τις πολεμικές βιομηχανίες και για την εξασφάλιση της
κερδοφορίας του κεφαλαίου, την ώρα που μας λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για
μισθούς, υγεία, παιδεία, στέγη και κοινωνικές υποδομές.
Η κυβέρνηση της ΝΔ βαθαίνει μια πολιτική που δεν ξεκίνησε σήμερα. Η
δημοσιονομική πειθαρχία της ΕΕ, οι ιδιωτικοποιήσεις και η επίθεση στα εργασιακά
δικαιώματα έχουν τη σφραγίδα και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Το λεγόμενο
«επιτελικό κράτος» είναι ένα κράτος που περιορίζει τις κοινωνικές λειτουργίες
του, ενώ ενισχύει την παρέμβασή του για την προώθηση επενδύσεων, την εξασφάλιση
της επιχειρηματικής κερδοφορίας και την πειθάρχηση των εργαζομένων.
Οι μηχανικοί του
Δημοσίου στη μέγγενη της απαξίωσης και των ιδιωτικοποιήσεων
Στον δικό μας κλάδο η αντίφαση είναι εκκωφαντική. Ενώ οι κατασκευαστικοί
και μελετητικοί όμιλοι απολαμβάνουν τεράστιες χρηματοδοτήσεις από το Ταμείο
Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ και τα δημόσια έργα, οι δημόσιες τεχνικές υπηρεσίες
διαλύονται από την υποστελέχωση, τις χαμηλές αμοιβές και την εκχώρηση
αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες.
Δεν πρόκειται για σύμπτωση, αλλά για συνειδητό σχεδιασμό. Τα αποτελέσματα
του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ (2ΓΒ/2026) το αποδεικνύουν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο:
το 32% των θέσεων ΠΕ Μηχανικών (677 από τις 2.133) έμειναν κενές! Και
από όσους διορίζονται, πολλοί μετακινούνται από φορέα σε φορέα ή παραιτούνται
σύντομα, μόλις έρθουν αντιμέτωποι με μισθούς ντροπής – Με εισαγωγικό μισθό
περίπου 920 ευρώ καθαρά, στο 30-40% των ευρωπαϊκών αποδοχών, με
αυξήσεις-κοροϊδία, με το αβάσταχτο κόστος στέγασης και τεράστιες νομικές και
υπηρεσιακές ευθύνες, το Δημόσιο δεν
μπορεί πλέον ούτε να προσελκύσει ούτε να συγκρατήσει μηχανικούς.
Η υποστελέχωση χρησιμοποιείται ως το τέλειο άλλοθι για το ξήλωμα των
Δημόσιων Τεχνικών Υπηρεσιών και την εκχώρηση του αντικειμένου μας σε ιδιώτες.
Με τον ν. 4782/21 και τις αποφάσεις (ν. 5301/2026) για τη σύσταση Μητρώου
ιδιωτών μηχανικών μέσω του ΤΕΕ για την επίβλεψη έργων «στρατηγικής
σημασίας» —με αδρές αμοιβές 2% επί του προϋπολογισμού που καταρρίπτουν το
παραμύθι περί «έλλειψης δημοσιονομικού χώρου»— συντελείται μια βαθιά
αντιδραστική τομή:
·
Οι ιδιώτες θα μελετούν, θα κατασκευάζουν, θα επιβλέπουν
και θα επιμετρούν. Ελεγκτές και ελεγχόμενοι γίνονται ένα, με το Δημόσιο να
μένει μόνο για να πληρώνει τον λογαριασμό και τους υπαλλήλους μηχανικούς να
κρατούν την ευθύνη των υπογραφών και των δικαστηρίων.
·
Στους Δήμους και τις ΥΔΟΜ, οι μηχανικοί περιορίζονται σε
ρόλο διεκπεραίωσης για «ειδικά χωροταξικά», αναπλάσεις-φιλέτα και έργα fast track που εξυπηρετούν το real estate και την τουριστικοποίηση, εκδιώκοντας
τους κατοίκους και καταστρέφοντας το περιβάλλον.
· Όπως είδαμε με τις ρωγμές και τις καθιζήσεις σε πολυκατοικίες της Κυψέλης από τα έργα του Μετρό ή με τα αντιπλημμυρικά έργα-μπαλώματα που εξαντλούνται στα διοικητικά όρια κάθε Δήμου, όταν τα έργα σχεδιάζονται με κριτήριο το εργολαβικό χρονοδιάγραμμα και το κέρδος, η ανθρώπινη ζωή, η κατοικία και η ασφάλεια των υποδομών αντιμετωπίζονται ως «παράπλευρο κόστος».
Το πρόβλημα δεν είναι η ανεπαρκής εφαρμογή των νόμων ή η διαφθορά
μεμονωμένων υπαλλήλων. Είναι ότι η ίδια η κρατική πολιτική νομοθετεί και
νομιμοποιεί την παράδοση του χώρου και των δημόσιων λειτουργιών στο κεφάλαιο. Δεν θέλουμε να είμαστε οι μηχανικοί των
εργολάβων μέσα στο Δημόσιο. Διεκδικούμε τον επιστημονικό και κοινωνικό μας ρόλο,
με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας και την προστασία του
φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος.
Απολογισμός διοίκησης: Συναίνεση,
ανάθεση και θεσμική διαχείριση
Σε αυτή τη συγκυρία, οι εργαζόμενοι μηχανικοί βιώνουν την αίσθηση της
αδυναμίας και της απογοήτευσης, που οδηγεί σε μια απομαζικοποίηση των
διαδικασιών. Η απερχόμενη πλειοψηφία-η σύμπραξη των δυνάμεων που διοικούν την
Ομοσπονδία και την Ένωση, η Ενωτική Αγωνιστική Συσπείρωση- όλο το προηγούμενο διάστημα επέλεξε τον δρόμο
της διαχειριστικής ενσωμάτωσης και της λογικής της «ανάθεσης».
Αντί για την οργάνωση της αντίστασης και την έμπρακτη στήριξη απέναντι στην
εντατικοποίηση, την αξιολόγηση και τις διώξεις, είδαμε μια στάση συμβιβασμού κα
«ανάθεσης»:
·
Παρά την υποτιθέμενη αντίθεσή τους, αποδέχτηκαν και
νομιμοποίησαν στην πράξη τον
αντισυνδικαλιστικό – απεργοκτόνο νόμο Χατζηδάκη, υιοθετώντας τις ηλεκτρονικές
ψηφοφορίες (όπως χαρακτηριστικά συνέβη
στην ΕΜΔΥΔΑΣ Ν. Δωδεκανήσου). Καταπάτησαν τις αποφάσεις του προηγούμενού μας
συνεδρίου για να περάσουν τη νομιμοποίηση «από την πίσω πόρτα» και να
επιχειρήσουν να φέρουν αντίστοιχο ψήφισμα αποδοχής, ενάντια στον αγώνα
εκατοντάδων Ομοσπονδιών και Σωματείων.
·
Καλλιέργησαν τον συντεχνιασμό και την αναμονή, περιορίζοντας τη δράση του
σωματείου σε «επιστολές διαμαρτυρίας», άκαρπες θεσμικές ακροάσεις, συμβολικές
κινητοποιήσεις και προσχηματικό διάλογο με τους εκάστοτε υπουργούς,
αποφεύγοντας τις ζωντανές διαδικασίες και διεκδικήσεις που θα αναδείκνυαν τα προβλήματα στη βάση.
·
Αρκετές φορές υπέκυπταν στους εκβιασμούς της ιεραρχίας,
αφήνοντας απροστάτευτους τους συναδέλφους απέναντι στις αυθαίρετες αναθέσεις
καθηκόντων και την εντατικοποίηση, επιλέγοντας να αντιμετωπίζουν τα σοβαρά
ζητήματα, όπως οι διώξεις των μηχανικών ως ημερίδες καταγραφής και συζήτησης, οδηγώντας τους εργαζόμενους σε ατομικές λύσεις
ή στην παραίτηση. Ενώ αρνήθηκαν να πρωτοστατήσουν σε κοινωνικά ζητήματα
(στεγαστική πολιτική, αντισεισμικός έλεγχος, προστασία του δημόσιου χώρου) που
αποκαλύπτουν τον ταξικό χαρακτήρα της κυβερνητικής πολιτικής.
Για έναν άλλο ρόλο των μηχανικών – Για ένα σωματείο
ζωντανό και ανατρεπτικό
Δεν συμβιβαζόμαστε με τη λογική ότι οι μηχανικοί του Δημοσίου θα γίνουν διεκπεραιωτές
των εργολαβικών και επενδυτικών σχεδίων. Είμαστε εργαζόμενοι με επιστημονική
γνώση και κοινωνική ευθύνη, και η θέση μας είναι δίπλα στην κοινωνική
πλειοψηφία και τις τοπικές κοινωνίες που αγωνίζονται για ασφαλείς υποδομές,
προστασία του περιβάλλοντος και δημόσιο χώρο.
Καλούμε κάθε συνάδελφο/ισσα να σπάσει την αδράνεια και την απογοήτευση. Να
δώσουμε ζωή στη Γενική Συνέλευση και να χτίσουμε ένα σωματείο ανεξάρτητο,
ταξικό και δημοκρατικό, που θα παλεύει από τα κάτω για:
·
Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς με βάση τις ανάγκες μας, επαναφορά
του 13ου-14ου μισθού και των κλαδικών επιδομάτων. Μείωση του χρόνου εργασίας
(30ωρο-5ήμερο).
·
Μαζικούς διορισμούς προσωπικού για την στελέχωση όλων των Τεχνικών
Υπηρεσιών. Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, μονιμοποίηση των
συμβασιούχων με πλήρη ένταξή τους στο σωματείο μας.
·
Άμεση κατάργηση των νόμων ιδιωτικοποίησης των δημόσιων
έργων (ν. 4782/21, μητρώα ιδιωτών επιβλεπόντων, ΣΔΙΤ). Όχι στη μετακύλιση της
ευθύνης στους υπαλλήλους –νομική και συνδικαλιστική θωράκιση των συναδέλφων.
·
Κατάργηση του ν. Χατζηδάκη, καμία εφαρμογή των ηλεκτρονικών
ψηφοφοριών, μπλοκάρισμα στην πράξη της αξιολόγησης και του αυταρχισμού.
·
Υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των έργων, των πόλεων
και του περιβάλλοντος ενάντια στην εμπορευματοποίηση, τις ιδιωτικοποιήσεις και
την πολεμική οικονομία που στερεί πόρους από τις κοινωνικές ανάγκες.
ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΖΩΝΤΑΝΟ, ΜΑΖΙΚΟ & ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ,
ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ!
ΣΤΙΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου